Externe en interne motivatie
Ik ben tot realisatie gekomen dat ik veel externe motivatie heb minder interne motivatie.
Intern = vanuit jezelf. Je doet iets omdat je het zelf wilt.
Extern = van buitenaf. Je doet iets vanwege een beloning, straf of druk van anderen.
Het is best wel een gek iets om dat te realiseren. Want het beïnvloed in grote delen een bepaalde manier van hoe ik leef en de wereld zie. Mijn perceptie, hoe ik dingen invul, wat ik nodig heb om waardig te voelen. Los van dat ik dit steeds meer begon te realiseren, zag ik in hoe onze externe wereld op social media hier ook in vast loopt. Externe motivatie. (natuurlijk bedoel ik niet iedereen). Maar ook in de perceptie waar in ik mij dus bevind, heb ik het gevoel dat stiekem iedereen dit dus heeft. Delen om waardig te zijn, Delen om gezien te worden, Delen om een beloning te ontvangen, Delen omdat er druk staat van buiten af, Delen omdat de snelheid van de wereld zich voortzet. ----- Nu wat dus zo verwarrend is voor mij, is dat blijkbaar niet iedereen dit doet met deze intentie. Veel zelfs niet. (andere kant denk ik dus wel, of dat ze het niet eerlijk toegeven) Maar goed dit gaat over mij. Waarom ben ik hier toch zo mee bezig ?
Tuurlijk kunnen we terug gaan naar het verleden, waar veel in is ontstaan. Waar de patronen zich van nu door hebben ontwikkeld. Echter is dat een vak voor mij en de therapeut en veel te veel om hier in te omschrijven.
Wat ik fijn vind aan mij zijn is dat ik hier wel heerlijk over kan filosoferen en het interessant vind dat ik blijkbaar zo werk en het ook een leuk iets vind om hier aan te werken. Wel is het ook erg confronterend. Want wat vind ik leuk als ik niet een beloning ontvang ? Wat vind ik leuk als er geen doel / prestatie aan af hangt ? Want vind ik leuk als ik geen druk voel van andere die verder rijken dan mij ?
Als ik verder filosofeer, vind ik het iets gewoonlijk dat we dit allemaal hebben maar dan op een gezonde manier (laag drempelig) Want wat doen we als mens zonder richting ? Zonder inspiratie ? Zonder mensen die je een zetje omhoog helpen om ook mee te sporten, te creëren etc ? Wat doen we als niemand wat doet? Of als er niemand is met wie je kan delen wat je hebt gemaakt, gecreëerd, geïnspireerd ? Dan valt er veel weg, is denk ik iedereen monotoom en zijn er vrij wel geen prikkels meer om mee van te kunnen genieten. We willen toch ook dansen op de muziek die iemand heeft gemaakt ? Huilend schrijven bij een lyrics die je raakt, je emotie weg schilderen en laten zien wat het verhaal er achter is ?
Ieder geval: Het is duidelijk niet zwart of wit. Maar hoe vind je balans als je alleen zwart of wit er naar toe kijkt? En ook al kan ik dus wel er over filosoferen en ruim denkend mee kijken in beide percepties, staat mijn gevoel blijkbaar wel aan de wit of zwarte kant hier van. Want ik heb zeker nog een beloning nodig, ik wil zeker nog een waardering voelen voor mijn bestaansrecht. En ik voel zeker druk omdat ik men van alles zie creëren, en ideeën hoor waar ik jaloers van raak. '' ik wil dat ook'' mentaliteit. Maar ook '' wat ben ik waard wanneer ik niets creëer'' ''het is alles of niks'' En als ik iets wil, dan moet ik het ook, en zo snel mogelijk''
Ben je nog bij het verhaal ? Het gaat dus om, interne motivatie en externe motivatie, de filosofie, ik zelf en de maatschappij eigenlijk in geheel.
Intern: Ik vind het fijn om wandelingen te maken, om te stretchten, om te schrijven, om met dieren te zijn, vooral honden !!! Ik vind het heerlijk om schoon te maken, planningen te maken, te reizen, te filosoferen, te praten, te dansen, ik hou van koken, samenkomen, dingen organiseren en warmte te bieden.
Ik hou van mensen helpen, iets geven, iets waardoor de ander zich beter door voelt. Toch is het moeilijk om van iets te houden als je het zelf als kind en in volwassen jaren hebt gemist.
Doe ik dit dan in extreme vorm omdat ik het niet heb ontvangen of heel graag wil ontvangen ? Of is het omdat ik er echt van hou. En ik ben tot realisatie gekomen dat het een mooie mix is. Ik hou ieder geval ook heel erg van mensen, het brein, dynamiek en alle stoornissen die er maar zijn. Het uitvinden van een mogelijkheid om een mens te laten functioneren die niet bekwaam is om eigenlijk een stap buiten de deur te zetten, vanwege depressie of dergelijk, is iets waar ik aan van ga.
Verder blijf ik houden van schrijven, en vind ik het leukst om hier over te schrijven. Ook dit gaat mee in mijn concept boek: Onderweg zijn: Mijn vrijheid.
Dus dat is ieder geval een mooi inzicht van de afgelopen tijd. Dit is iets wat ik uit interne motivatie blijf leuk vinden. Hier kan ik wat mee.
Echter over dus die kut externe motivatie: Beetje cool doen, dingen op social media laten zien, dit ben ik, ik kan draaien, ik laat zien dat ik het kan, alles gelijk willen behalen. Gezien willen worden, waardering krijgen uit iets wat dus eigenlijk eerder was vanwege externe motivatie haalt je echt compleet uit balans.
Daarnaast omdat mijlpalen zichtbaar zijn van andere of projecten op social media, zie je steeds meer mogelijkheden en ideeën. Dit verwarde mijn eigen interne motivatie. Wat wil ik, wat komt uit mij ? Maar ook dus erg bezig zijn met wat de ander doet, wil ik ook of lijkt mij ook leuk om te maken. Ook dit zorgt voor disbalans in zowel in mijn lichaam als in mijn geest.
Ik wil blij kunnen zijn voor de ander en zien dat bij hen past, zonder dat ik getriggerd raakt met '' oh dit wil ik ook kunnen of gaan doen''. En los van dat ik dit natuurlijk ook wel kan,(bliij zijn voor de ander) merk ik ergens een gevoel in mijn lichaam of gedachte, die het dus lastig vind alleen te focussen op blijdschap voor de ander. Zonder dat ik er zelf iets mee wil of moet.
Misschien wat het extra moeilijk maakt, is dat ik ook zo veel ideeën heb, dingen die ik wil creëren, dromen waar ik over droom, verschillende video werken heb gemaakt en veel visualiseer, concepts heb uitgeschreven, maar nog niet overal iets mee heb gedaan. En met sommige dingen zelfs wel wat mee heb gedaan. Zoals schrijfwerk, Expos en video productie. Echter heb ik er nu al lang niks meer mee gedaan. Omdat het nu, nu gewoon even niet die tijd is. Het lijkt alsof ik het moeilijk vind om stil te staan met zoveel ideeën, en zien dat andere verder gaan.
De grootste les is, dat dit naast elkaar mag bestaan.
Niks doen, wel ideeën hebben
Ideeën hebben, later pas uitwerken
Blij zijn voor een ander, zonder zelf iets er mee te moeten doen
Iets doen, zonder er iets mee te moeten doen
Meer interne motivatie, minder externe motivatie
Maar ook extern mag, echter kijken naar welke reden het omvat.
Veel werk aan de bak,
Ps. stay true to yourself
Groeten Yuval
Reacties
Een reactie posten