Elk einde is een nieuw begin


Het voelt als een eenzame wandeling. Mijn voeten dragen mij en kiezen een bepaalde richting in te wandelen. Geen idee waarnaar toe. Normaliter had ik een route, maar nu is de route zonder eind punt, zonder bestemming. Alles in het thema: vertragen. 

Hoe vertraag ik als ik altijd heb gerend. Rennen voelt fijn. Ik hoef mij dan niet bezig te houden met alles wat er om mij heen veranderd, want ik ga sneller dan de verandering om mij heen. De mensen passen zich aan aan mij, niet andersom. Nu wanneer ik rustig wandel. Realiseer ik me de status van zijn. En dat ook ik het te doen heb met de gevoelens van mij zelf maar ook de mensen om mij heen. Ik kan niet meer weg rennen. 

Niet meer rennen naar de zon

Rennen naar een land

Rennen over de zee

Rennen over gevoelens


Elk einde is een nieuw begin 

En zo ervaar ik het nu, een nieuw begin. En al hoewel het begin erg fluctueert. Voel ik het begin van iets moois opkomen. Een kern. Een inzicht. Een eigen zijn. 

Eigen Waarde.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts